Halverwege de morgen breekt de drager van Leo definitief doormidden. Veel geklooi met elastieken, maar lukt ons niet het ding te repareren. Spalken denk ik later pas aan, maar geschikte takken om dat mee te doen zijn niet voorhanden, du Leo rijdt door met een wapperende voortas.
De rivier gaat over in een prachtig meer, met daarnaast een vlak lint van dorpjes dat uiteindelijk de plaats Rushan wordt. Verbazingwekkend hoeveel gestoorde en/of dronken mensen hier rondlopen. We doen met enige moeite onze boodschppen (verse groeten en fruit bestaan hier niet, dus dan maar weer blikjes conserven die over hun houdbaarheidsdatum heen zijn), en worden door een militair uit de winkels geplukt omdat hij ons wil registreren. Paspoort laten zien en dan mogen we weer verder.
Kamperen doen we op een prachtig plekje bij de samenstroom van twee grote rivieren, en met een steeds wisselend groepje fans dat precies wil weten hoe wij onze tent opzetten en koken. Na het eten aan de schijterij. Joepie..
