Zonnebrilloos ga ik de dag door. Wederom vergelijkbaar met de afgelopen dagen; slechte wegen met soms een stukje asfalt, prachtige bergen, riviertjes doorwaden of fietsen, heuvel op en af, supervriendelijke mensen en lunch in de locale chaihana. Enige uitzonderlijke is dat we tegen het eind van de middag verstrekt raken in een zandduin met bijbehorende zandstorm. Niet echt iets wat je op het eerste gezicht zo zou verwachten in Tajikistan.
Halverwege de middag komt Leo er achter dat zijn 'onbreekbare' Tubus voordrager doormidden aan het breken is. Aan elkaar plakken en in Khorog iemand met een lasapparaat zoeken dus.
Overnachten doen we in de tuin van een eethuisje met uitzicht op een blinde Afgaanse muur waar op een of andere ingenieuze manier toch een voetpad langs aangelegd is door middel van allerhande houten hangbruggetjes.
