Tik tik tik, het geluid dat ik hoor wanneer ik wakker word. Regen. Eerst een klein beetje maar daarna een heleboel meer. Dat stond niet helemaaal in de planning..
Gelukkig niet eindeloos, dus tegen tienen zitten we eindelijk in het zadel, en zoeven we naar beneden over de weg waarlangs we gister zo naar boven zwoegden. Geconcentreerd uitkijken tussen de losse stenen, en proberen van de omgeving te genieten, alhoewel dat een stuk makkelijker gaat wanneer je naar boven toe rijdt.
Terug op de hoofdweg een restaurantje in waar we een maatlijd voorgeschoteld krijgen die hoofdzakelijk uit lamsvet bestaat. Leo besluit wijselijk maar even verstek te laten gaan, maar ik heb zo'n honger dat ik toch gretig begin te eten. Even later op de fiets krijg ik daarvoor betaald en mag ik lekker misselijk proberen de rest van de dag in te vullen.
We nemen een afslag de bergen in, opzoek naar een mooie binnenweg, en kamperen op een klein plateau, terwijl een groepje herders van afstand toekijkt hoe wij onze maaltijd in elkaar koken.
