Gister ook David tegengekomen, arts in opleiding op de hartafdeling. Meteen dus maar geregeld dat ik even een kijkje mag komen nemen in het ziekenhui, want wil wel eens zien wat men hier onder dat woord verstaat. Sta dus om half tien na een gigantisch ontbijt, waar ik bijna de weg kwijt raakte tussen de veelvoud aan lekkernijen die uitgestald stonden, naast hem in de operatiekamer, terwijl er achter het raam bij een patient met hartklachten een angiogram gemaakt wordt. Koel om te zien, te meer ook aangezien een angiogram een diagnosticum is wat in Nederland niet al te vaak meer gebruikt wordt. De apparatuur, vertelt me trots, is een jaar of tien door een Nederlands ziekenhuis aan hier kado gedaan.
In zijn Wolga moddelletje Ameriaaknse slee (erg vette auto) gaan we vervolgens de stad in. Eerst even naar het bedrijf, en dan shoppen en op zoek naar iets wat me wat meer isolatie in mijn slaapzak kan geven. Zoektocht faalt, maar hebben een prima middag. Dan heel snel terug, als David er achter komt dat hij bijna een belangrijke vergadering aan het vergeten is.
Ik besluit maar even ergens ander gaan zitten, want een verhaal in het Russisch, daar zit ik niet echt op te wachten. Vervolgens samen met Natalya, haar dochter Lena 'Trouble', en de algemeen directeur uit eten. Helaas dit maal naar een standaard luxe eettent, wat wil zeggen dat de muziek veel te hard staat om op een normale manier met elkaar te kunnen praten, Trouwens ook meer een dinershow dan een restaurant, compleet met vioolduo, acrobaten, en een mislukte buikdansact. De toeschouwers geven gul, kleinkunst wordt hier duidelijk gerespecteerd.
