Na nogmaals een gratis 'mini-mini' breakfast (heerlijke vent die Mobinjon) stijg ik in het zadel. Niet voor lang want wil eerst nog even op internet, en daar kom ik Steve tegen. Dacht al dat ik hem niet meer zou zien, maar dus toch. In Turkmenistan had hij me met zijn toergroep ook al gezien, maar stond toen juist bij een check-point, en dat was niet het slimste moment om te stoppen..
Op de fiets rijd ik eerst richting Kagan, neem een verkeerde afslag en kom bij een soort van paleis terecht dat ooit ter ere van Tsaar Peter gebouwd was. Zier er nogal bouwvallig uit, dus kan me goed voorstellen waarom hij destijds een verblijf elders prefereerde.
Weg naar Qarshi is eerst vervuild dor, en wordt nooit echt interessant. Eerste checkpoint vervelend met een kijkje in mijn tassen, maar het tweede is totaal anders. Uitgenodigd voor een kop thee, en voor ik wegga krijg ik nog een kilo tomaten in mijn handen gedrukt. Zout willen ze er ook bij doen, zodat ze nog lekkerder worden, maar dat heb ik natuurlijk zelf wel.
