Gewappend met een berg camera geweld eindelijk de stad eens in; heb even genoeg ontspannen. Door kleine achterstraatjes en dan ineens oog in oog met de moskee en minaret. Wow! Wat is dit mooi! Minuten lang sta ik met open mond om me heen te staren.
Terwijl ik op de binnenplaats onder wederom een moerbeienboom zit (vroeger bij Latijn altijd al afgevraagd wat voor dingen dat nou eigenlijk waren; nu weet ik het dus), komen er vier Engelse meiden op me af, en vragen of ik een foto van ze wil nemen. Nadat ik in de bazar uitgedaagd ben voor een potje schaak en met een super bizar spel toch nog weet te winnen (waarschijnlijk raakte de beste man zo in de war van mijn spel dat hij de hoofdlijnen vergat), kom ik ze weer tegen.
's Avonds eten we samen, en is het gezellig.
