Tijd voor een Scandinavie oplossing, dus ontbijt en bandplakken in regenkleding, anders trek ik het echt niet meer. Rijd vrij voorspoedig door een landschap dat een beetje doet denken aan de Veluwe op een te warme juli middag, zand met een dun laagje gras en lage naaldbegroeiing. Het is dan ook lekker weer (graadje of 35 a 40).
Bij een cafe stop in Uch Adzhi krijg ik ineens een schriftje in mijn handen gedrukt, met daarin een kort verhaaltje van alle hier gepasseerde fietsers. Leuk! Ik blijk de eerste te zijn dit jaar, dus een toevallige ontmoeting of fietsgezelschap lijkt momenteel een beetje lastig te vinden. Trouwens wel de eerste keer dat ik in Turkmenistan behoorlijk te veel gerekend krijg voor boodschappen; bijna de dubbel prijs voor zowel cola als water, maar goed het is de woestijn zullen we maar zeggen.
De tent mag eindelijk een keer het zand in, de muggen zijn pleitte, en met in de verte het geblaat van een kudde schapen houden mijn oogjes het voor gezien.
