Fiets-uit-elkaar-val dag
Blijk 's ochtends toch gewoon te mogen ontbijten, en de gastvrouw spreekt een beetje Engels. Bij weggaan zeg ik haar dat ze haar prijs iets lager zou moeten maken, met een maximum van 10 dollar per nacht, en dat ze op die manier veel meer klanditie zal trekken. Dat lijkt haar wel een interessant idee, en ze zegt dat ze normaal ook tien dollar zou vragen, ware het niet dat ze dit keer vijf dollar commissie aan het hotel moet betalen..
Nog even bij Ali van het hotel langs om een mooie collectie hiphop (daar houdt hij van, en ik ook) bij hem achter te laten en dan op naar Merv. Moet eerlijk zeggen dat er eigenlijk niet heel veel te zien is. Het is een groot en uitgebried complex, je moet twee dollar entree betalen, maar dan, tsja, er zijn eigenlijk alleen maar een vijftal grote lange stadsmuren te zien. Daar binnen is niets. Geen ruines, geen pilaren, alleen af en toe een grazende kameel. De plek voelt wel speciaal en het is er lekker rustig, maar zeker geen Palmyra of Persepolis.
In Barjamali sla ik nog een flinke hoeveelheid water in, ontwijk een dronkaard, en zet dan koers richting de woestijn. Mijn fiets rijdt een beetje raar, een soort van zwabberend gevoel aan de achterkant. Denk dat door de ruim tien liter extra water komt die ik nu achterop meevoer, maar toch maar even stoppen. Een en ander extra vastzetten, band een beetje bijpompen en verder. Een minuut of vijftien later, zelfde probleem, en weer zachte band. Lek?
Even later weer stoppen om te pompen, en inderdaad moet een lek zijn, alhoewel een kleintje, want na stevig pompen rijd ik ruim tien minuten zonder problemen met volle bepakking. Tijdens een pompsessie valt mijn fiets, boven op mijn helm. Die kan ik nu dus ook wel weggooien.. En bij inparkeren voor kampeerplaats slaat mijn vehikel achterover, en schiet mijn stuur los. Fijn. Murphy strikes again..
Kamperen tussen de muggen (nog erger dan gister) en vroeg naar bed.
