In de bibliotheek op het internet informatie verzamelen over Pamir en omstreken. Krijg er steeds meer zin in, misschien dat ik anders maar een maandje in Dushanbe op Joris en Stella moet wachten, en ondertussen Russisch kan leren, maar heb geen idee wat de voorwaarden voor visa en dergelijke zijn.
Wil tegen het einde van de avond eigenlijk op de bus stappen om in Teheran mijn visum op te halen, maar heb vanochtend niet uitgecheckt. Poolse Peter, ook op de fiets, haalt me over gewoon nog een nachtje te blijven, terwijl hij mijn zijn fietsverhalen van de afgelopen maanden in de Himalaya vertelt.
Vanochtend zijn Sussane en Peter trouwens ook gearriveerd, begon gezien hun eerdere ervaringen enigszins ongerust te worden, aangezien ze toch wel erg lang over de paar honderd kilometer tussen Jazd en Esfehan deden, maar het was voor hun gewoon even tempo rustig aan en niks aan de hand.