Hello Mister!!
Samen met Lukas uit Polen en Nobert uit Duitsland besluiten we de binnenstad onveilig te gaan maken. Even nadat we bij Imam Square arriveren begint het. Een continue koor van 'Hello Mister!', 'Can I practice my English?', 'Where are you from?', en als je naar hun idee niet snel genoeg reageert een 'Are you ignoring me Mister?'. Tijd voor een tegen offensief van onze kant dus, want op deze manier komen we nooit aan het bekijken en fotograveren van de stad toe.
Gezien de situatie van de laatste dagen heb ik nu even geen zin in al die aandacht, dus eerst speel ik stom. Nobert vergeet mijn naam, maar wil me toch introduceren bij een Engels oefenende Afgani, ziet de camera om mijn nek, en hernoemt me in een (spiegel)reflex tot 'EOS'.
Vervolgens besluit ik maar weer op mijn Egypte-tacktiek over te gaan en ben ik Kees de Jong uit Zimbabwe. Ook die lol vergaat, dus besluiten we uiteindelijk een fictief land te verzinnen en zijn we alledrie afkomstig van het eiland Caspia, gesitueerd in de Baltische zee tussen Polen en Zweden. Verrassend hoeveel mensen dat voor gesneden koek slikken, iedereen zegt te weten waar het ligt, heet ons van harte welkom, vraagt of we misschien wat muntjes hebben om hun collectie aan te vullen (sure), etc etc. Het is nog net niet zo dat we iemand tegen komen die claimt een oom te hebben die op Caspia woont, maar, het scheelt weinig.
De dag vliegt voorbij, en van al dat ge-hello mister, worden we tegen het einde van de dag niet alleen vrij moe, maar ook behoorlijk melig. Grootste lol dus, en uiteindelijk wordt het zelfs zo erg dat de kreet met een lachsalvo van onze kant beantwoord wordt. Esfehan is zo slecht nog niet.
