Cherrie vertelt me over grote suikerkristallen (warm), ghand (neutraal) en fijne kristalsuiker (koud) en over nog een heleboel andere dingen, en de ochtend vliegt voorbij. 's Middags met Miha naar het watermuseum, dat vertelt over de imposante ondergrondse watergangen vanuit de bergen, die gortdroog Jazd van de nodige vochtigheden voorzien, en een gefaalde om vanaf het paleis an Emir Chaqmaq de zonsondergang vast te leggen. Wat een ramp die No Ruz, het is overal gewoon veel te druk.
We eten in een restaurant dat doet denken aan een kruizing tussen een wc en een zwembad. Maaltijd is redelijk, maar eigenlijk te duur.
