Langzaam gaat de eindeloze woestijn over in een met bomen en droog gras gevuld steppe landschap, om tegen het einde van de dag langzaam maar zeker te gaan flirten met een grote pukkel even verderop, waardoor het heuvelachtige proporties aanneemt. Steeds groener ook, en tegen het einde van de dag bevind ik me in een labyrint van kleine dorpjes omgeven door grote dadel oasesen.
Wanneer de ergste hitte op zijn terugtocht is rijd ik Sinaw binnen. Wat is het hier groot en massaal! Massa's supermarkten, een grote fruitsouk, kleermakers in alle soorten en maten, baby-artikelen, elektronica, een fietsenmaker en zelfs een internet-cafe! Op straat is het echter uitgestorven; het is nog siesta tijd.
Even overweeg ik nog een stukje door te rijden, maar dan vind ik het niet-bestaande hotel waarover ik door vele locals al verteld was. Ik vind het wel goed zo, en na een rondleiding, een kop thee, een boel aanbiddende blikken richting mijn fiets en wat onderhandelen, neem ik een klein uur voor een redelijk (dure) prijs mijn intrek in mijn onderkomen voor vannacht. Maar een twee-persoonsbed met een 30 vierkante meter leefruimte eromheen, dat is toch wel wat anders dan mijn altijd volle tentje..
