Hobbel-de-bobbel
De hele dag begeef ik me over de fijne wasboord weg die voor me ligt. Hobbeltje hier, gaatje daar, en na een kilometer of 15 houdt de paralel lopende nieuwe weg er ook nog eens me op. Vol overgave stort ik me dus op de slopende weg die voor me ligt.
Het lijkt erop dat het gezellig is vandaag: na een ontmoeting met een groep Duitse motorfietsers (fiets over laten schepen is relatief goedkoop, van Hasik naar Ash Shuweima was mogelijk geweest voor 20 OR, Borde maakt erg betrouwbare branders), word ik door een bedouinen familie uitgenodigd voor de lunch (ik heb ongeveer drie kinderen, je blonde haar is toch zeker geverfd?). Daarnaast biedt iedereen me spontaan water en hulp aan (moet je in Egypte eens proberen), tref ik twee Engelsen, die midden in de woestijn gras verbouwen (nee, hooi!), en me uitnodigen voor een overnachting, en vervolgens twee Nederlands-sprekende Zwitsers die in een busje het Midden-Oosten doortrekken.
Oja, het goede nieuws is dat er twee Zwitsers een dag of tien voor me uitfietsen en over tien kilometer het asfalt weer begint!
