Oman
Vandaag na een lange vermoeiende reis, slapeloze nacht op oncomfortabele airport stoeltjes, geruzie met douaniers over fietsen en fotocamera's, en een hele boel mazzel (via stand-by toch in Salalah gekomen, terwijl zowel vliegtuig als bus voor de komende dagen helemaal volgeboekt zijn) in Oman gearriveerd. Heerlijke tropische vochtige beladen luchten en een prima temperatuurtje heette me welkom, en mijn fiets met bijbehoorde kunstwerkdoos hebben het transport wonderwel doorstaan.
Wel een beetje last van een lichte cultuurshock, alles een stuk anders dan ik me voorgesteld had. Salalah is erg wijds opgezet, waardoor het stadsgevoel ontbreekt. Grote brede straten, vrijstaande huizen, en een enorme wijdsheid doen eerder denken aan een gigantisch woestijndorp, dan aan de tweede stad van Oman. Heerlijk kunstmatige palmbossen en grote grasvelden (owh wat ruiken die toch heerlijk; eerste reaktie: daar ga ik eens lekker in rondrollen) en de overweldige geur van vers fruit (die ontbrak in Egypte vaak) geven de plaats een speciaal sfeertje.
Hotels zijn gigantisch duur (zelf het meest budget hotel rekend nog 20 euro), en het zelfde geldt voor internet, dat maarliefst zes keer duurder is dan in Cairo, maar eerste levensbehoeften zijn gelukkig goed te betalen (zelfde geldt voor restaurants trouwens, zojuist heerlijke curry gegeten voor een eurotje of drie, jummie). Conclusie is dus met eigen transport en gebruik van tentje het land prima te bereizen is.
Helaas lijkt het er echter op dat het pompje van mijn brander het weer eens laat afweten (waarschijnlijk ivm een defecte veer in het pompsysteem), dus de komende dagen wordt het even goed nog even beraden over wat en hoe.
