Kartonnen piramides
Morgen vliegen en me fiets moet nog helemaal ingepakt. Gister wel bezig geweest met verstevigen van de twee fietsdoen die ik eerder al geregeld had, maar ze zijn te klein, dus ik heb er nog eentje nodig zodat ik van alle drie samen een grote kan maken. Ik baal er echter van dat ik nog steeds niet naar Giza gewest ben, en het weer is vandaag gewoon perfect. Eigenlijk nog te veel te doen, maar goed, ik ga gewoon.
Even later bevind ik me dus op de kermis die Giza heet. Bij de eerste aanblik doet het hele complex; Sphinx voorop en de drie piramides er achter doet het voornamelijk denken aan een soort van groot pretpark. Niets van een verweerde en geerodeerde stapel stenen, maar nette wegen, taxi's die je zelfs de laatste honderd meter willen brengen, grote podia en restaurants, en een gigantisch aantal stoeltjes die je de historie in laten kijken.
Grote misser was de afwezigheid van popcorn en suikerspin, in combinatie met de geur van gebakken uitjes en geroosterd vlees en een hotdog-kraam, maar wellicht heb ik wel niet goed genoeg gezocht. Mooi detail was trouwens dat ik zo snel het hotel had verlaten dat ik er pas op de plaats van bestemmming achter kwam dat ik geen geheugenkaart in mijn digitale camera had zitten, maar gelukkig was dat geen probleem voor mijn andere, nog ouderwetse, camera.
Na in de stad eerst de nodige snuijsterijen aangeschaft te hebben om mijn overdadige hoeveelheid Egyptische ponden enigszins te doen slinken, en een prachtige fietsdoos die speciaal voor mij appart is gehouden, ga ik dan eindelijk aan de slag.
Met het scheurende en piepende plakband als begeleiding doet zingende Saskia haar intreden, en terwijl we kletsen of zij op gitaar voor muziekale omlijsting zorgt, vordert mijn arbeid gestaag. Een welkome stroomversnelling ontstaat zodra Beat en Michi ook langskomen en een rol tape ter hand nemen om me te helpen. Gedrieen tapen we wat af, rol na rol wordt leeggehaald, maar, uiteindelijk heb je dan ook wat, en na nog eens een tweetal uur is mijn bisiklet dan ook voorzien van een mooi kartonnen harnas.
Tijd om te eten. Saskia haar budget is niet toerijkend voor de wat duurdere Libanees die ik in gedachten had, maar de Egyptenaar een stuk verder op is ook uitstekend. Lekker eten, en daarna nog even een biertje in Cairo Jazz Club; prima avond!