Tegen de avond tijd om richting de voetballerij te gaan. Terwijl we overleggen hoe we het beste op de plaats van bestemming kunnen komen, krijgen we bijval van Ray, de het stadium wel te vinden weet, en ook wel zin heeft mee te gaan (ondanks dat hij nog geen kaartje heeft). Zo verbaasd als wij zijn dat deze Amerikaanse schrijver en baseball-gadgets verkoper in voetbal geinteresseerd is, zo verbaasd is hij wanneer hij er achter komt, dat ik zelf toch ook wel een erg grote honkbal-fan ben. Na een lekker bakkie kusheri vooraf, op naar het stadium dus.
Aldaar gaat Ray naarstig opzoek naar een entree bewijs. Vrij desperate gaat hij meteen in op het eerste aanbod voor een derde klas ticket, waar hij bij drie keer de normale prijs voor neertelt (40 ipv 15 pond). Een kaartje, en later toch ook wel wat spijt rijker, komen we even later langs een aantal personen die ook eerste klas kaartjes verkoopt. Beter natuurlijk, want dan kan hij bij ons te kommen zitten. Dankzij mijn onhandige tussenkomst verneuk ik bijna zijn onderhandelingen (sorry, sorry), maar uiteindelijk weet hij het dusdanig te spelen dat hij zijn derde klas kaartje plus 110 pond kan inwisselen voor een variant van de eerste klas.
De wedstrijd en het stadium zijn in een woord fenomenaal. Door een smalle doorgang heen en dan doemt daar ineens een retevol en uitgelaten juichend stadium voor je op. Helemaal cool. Sfeer is prima, ondanks dat we volgens Christaan (die-hard Bayern supporter) toch wel een beetje tussen de 'saaie' mensen zitten (grote groep scouts die het op de Cote d'Ivoire spelers voorzien heeft bijvoorbeeld), vlaggen gaan rond, liederen worden om ons heen geschreeuwd. Net wanneer de wedstijd begint komt er nog een grote groep derde klassers via een achter ingang naar boven toe, waar ze zingend op de trappen plaats nemen. Heerlijk om te zien hoe er vooraf overal massa's beveilgings en politie mensen te zien zijn, maar dat veiligheid niemand meer iets interesseert zodra het spelletje eenmaal begonnen is.
Prima wedstrijd, Egypte meteen vol in de aanval en na verschillende kansen staat het even later 1-0. Cote d'Ivoire doet aanvankelijk vrij rustig met niet hun allersterkste opstelling op het veld, zo begrijp ik van Christiaan, maar laat de achterstand natuurlijk niet op zich zitten. de rest van de eerste helft domineren ze dan ook zeer terecht, resulterend in een 1-1. Na de rust eerst sterk verder, totdat Egypte uit een mooie actie 2-1 weet te maken, nadat e keeper van de tegenpartij met blessure gewisseld is (net als ex-Ajax Mido voor Egypte een tijdje eerder). Even later 3-1, het spe is gespeeld, de scouts en een deel van het publiek verdwijnt al om de files voor te zijn (de logica daarvan ontgaat me een beetje; ga je al ruim twee uur voor aanvang in het stadium zitten om de sfeer te pakken en mee te feesten, maar van de wedstrijd, hetgeen waarvoor je eigenlijk kwam, laat je de laatste tien minuten liggen).
Pracht avond, prima wedstrijd en heerlijke sfeer, en om van kou en honger bij te komen begeven we ons na een tocht met minibus en metro, nogmaals naar meneer Tarek. Bizarre ervaring als we er tijdens het leeglepelen van onze metalen kommen achterkomen, dat het journaal dat op een groot scherm te zien is, juist een item over precies hetzelfde restaurant uitzend..
