Lekker rustig opstaan en een beetje keuvelen tijdens het ontbijt. Tot mijn verassing komt Karl ineens te voorschijn, die een paar dagen na mij via de grote weg richting Nuweiba is vertrokken om vervolgens de doorgaande weg door de woestijn te nemen. Door de gigantische tegenwind afgepeigerd, toch besloten om maar te gaan liften, en ook gister in Cairo gearriveerd, maar voor hem was het hostel dus echt vol.
Tijdens ontbijt kom ik bijna-papa Christiaan tegen, die van plan is morgen naar de voetbal wedstrijd Egypte - Cote d'Ivoire te gaan, iets waar ik zelf ook al een aantal dagen aan zat te denken. Niet dat ik nou zo'n grote voetbalfan ben, maar meer vanwege de lading om de wedstrijd (Egypte wint al een aantal jaren telkens weer de Africa-cup, maar werd bij kwalificatie voor de World-cup uitgeschakeld door Cote d'Ivoire. Daarnaast speelt Egypt thuis, dus dat betekent en feest, en tenslotte kosten de kaartjes geen drol).
Na eerst een ronde door de stad (verkeerde persoon om de weg gevraagd), belanden we bij het superdrukke en dure Four Seasons hotel, waar de vriendelijke medewerkers ons vertelen waar we wel heen moeten om in het bezit van een felbegeerd ticket te komen, met daarbij de waarschuwing dat alles waarschijnlijk al uitverkocht is. Een van de porters meent echter nog wel iets te kunnen regelen via een vriend van hem, dus zijn telefoonnummer gaat mee voor de zekerheid.
Bij een van de voetbal stadia in downtown Cairo aangekomen, en inderdaad, alles uitverkocht, op een twintigtal first-class tickets na. Honderdvijftig pond, ofwel, rond de twintig euro, en we mogen mooi, hoog aan de zijkant van het veld zitten. Wel duur (relatief dan) maar na een aantal minuten overleg en twijfel toch maar gewoon aangeschaft. Vroegen nog om een mooie 'special price' maar daar deed de beste man helaas niet aan. Natuurlijk verwachten we wel champange, caviaar en prive belly-dancers voor de nodige side-entertainment innclusief, maar goed, dan heb je ook wat.
's Avonds eet ik voor het eerst kusheri (Egyptische mix van verschillende soorten pasta, bonen en scherpe saus) bij de fameuze Abou Tarek (dot com), en dat is inderdaad errrug lekker.