Vette shit!
De verwachting was dat ik hier een andere uiteeenzetting van een saaie dag langs een vervelende en drukke weg zou geven. Hoewel de dag kwa omgeving niets nieuws te bieden had, de wind even hard bleef doorblazen als de dagen ervoor, ik het even niet meer zag ziten, maar gelukkig de zeer uitzonderlijke muziek in mijn oren voor een behoorlijke lastenverlaging zorgde, en ik het zo waar tot Suez wist te trappen, gebeurde er ondertussen toch wel erg veel.
Mijn brander kreeg ik ook vanochtend niet aan de praat; gok op een verstopte leiding ergens, dus dat ga ik in Cairo eens uitzoeken. Daardoor dus geen ontbijt in de tent, maar binnen twee kilometer na vertrek kwam ik gelukkig al een restaurantje met shop tegen. Terwijl ik daar op mijn veel te dure en uteindelijk ook nog eens niet te vreten ontbijt stond te wachten, viel mijn oog op iets interessants. Een weegschaal.
Mijn broertje meende in Dahab al op te merken dat ik sinds mijn vertrek aangekomen was, iets wat ik na alle lekkere baklava van het Midden Oosten niet meteen wilde ontkennen, en meten is weten en weten dat wilde ik eigenlijk wel. En zowaar, met bergschoenen en fietskleren aan, gaf het beste ding zo waar een waarde van iets boven de negentig kilo aan. En zelfs als ik daar een zeer ruime twee kilo voor mijn bergschoenen en een kilo voor mijn inmiddels toch wel een stuk langere haar aftrek, blijft de conclusie duidlelijk; na zes maanden op de fiets, van Amsterdam naar Cairo met bijna 7500 kilometer op de teller ben ik gewoon zwaarder dan toen ik vertrok!
Na deze toch enigszins schokkende ontdekking dus maar snel weer in de pedalen geklommen en door geraced, al beukend tegen de wind in, want in gewicht bijkomen (zullen vast allemaal spieren zijn ;)) tijdens een fietsreis om de wereld is natuurlijk not-done..
Even later arrieer ik in het stadje Ras Sudr, van de buitenkant vrij saai, maar als je een verder kijkt dan het busstation, en achterom het centrum in verdwijnt, verschijnt daar ineens een heel gezellig en bruisend stadscentrum. Nodige inkopen gedaan en eindelijk weer eens wat lekker fruit gevonden, en terwijl ik daar van liep te genieten, staat er ineens een klein, dik meisje naast me. Natuurlijk deel ik mijn sinaasappel naast me, en hoewel ze niet blijkt te kunnen praten, hebben we samen de grootste lol.
Wanneer ik, na een lange dag ploegen, eindelijk bij de tunnel onder het Suez kanaal arriveer, staat er ineens iemand driftig naar met zwaaien. Normaal ben ik daar niet zo van gedient, maar toch wel nieuwschierig besluit ik nu eens te stoppen. Het blijkt de Japanse Michi te zijn die inmiddels als een maand of negen vanaf zijn thuisland onderweg is en voor een groot deel mijn toekomstig route in tegengestelde richting afgelegd heeft. Ook Pauline, een Franse dame op leeftijd, die sinds een aantal maanden vanuit haar eigen land onder weg is, rijdt mee. Samen sterk vanaf Damascus, komen ze langs de directe weg uit Nuweiba en hebben het wel een beetje gehad met al die tegenwind.
Zodra ze er achter komen dat het niet mogelijk gaat zijn om bij het restaurant waar ze rusten te blijven overnachten, klinkt mijn plan om nog een aantal kilometers door te fietsen en in Suez een hotelletje te zoeken, toch ineens een stuk interessanter. Gedrieen rijden we dus richting en door de vieze, diezelgas gevulde en door vrachtwagens-met-gevaarlijke-inhaalmanouvres vervuilde tunnel onder het Suez kanaal heen.
Aan de andere zijde krijgen we ineens een ongevraagde escorte van de lokale politie, en zodra we de stad binnen willen, staat er een motor-agent ons op te wachten, die ons naar ons hotel wil brengen, en niet zal rusten voordat we er ook daadwerkelijk gearriveerd zijn. We proberen nog vriendelijk voor deze gastvrijheid te bedanken, maar helaas, er zit niet anders op, en met een sirene voor ons uit, volgt een chaotische rit door de stad. In het derde hotel is het eindelijk raak, en na een heerlijke douche (waarna alle kamers onder water blijken te staan omdat het afvoerputje niet goed werkt) en een maaltijd in het lokale eethuis, brengen onze zachte matrassen ons binnen no-time naar dromenland.
