Een niet al te bijzondere dag aan de Golf van Suez
Heerlijk geslapen en enigszins mislukt maar toch lekker ontbeten (iets te veel water bij de rijstepap, maar dan hou je een glaasje rijstemelk over, en dat is positief; bedankt voor 't recept Stella!), en weer lekker ploeteren. Wind wat minder sterk dan gister, maar toch nog behoorlijk aanwezig.
Inkopen gedaan bij een prachtig oud mannetje in een klein stadje en betaald naar Egyptische normen, drie a vier keer minder dan in Dahab dus. Verder doorkachelen en elke keer weer dezelfde kleine gesprekjes:
"Kom je uit Sharm?"
"Nee, vanaf Nuweiba"
(verbaasde gezichten) "Via het Catharina klooster??"
"Ja"
"Ooohh.. Dan zul je wel sterke benen hebben!"
"..."
"En waar ga je naar toe?"
"Cairo"
"Kiteer, kiteer!" (Dat is toch veel te ver!)
"Mafish muskila!" (Geen probleem!)
En de rit gaat verder..
Aan het einde van de middag kom ik langs het door the Rough Guide befaamde Moon Beach, maar het staat me niet aan en ik rijd verder. Een tien kilometer later vind ik mijn eigen strand tussen de in aanbouw zijnde Sheraton hotels en gelijken.
Tijdens het bereiden van mijn maaltijd, houd mijn brander er weer eens mee op; gelukkig pas nadat het water al aan de kook is, dus mijn avondmaal kan ik zonder al te veel moeite gewoon tot me nemen. Wel kut alleen, dacht juist dat alles met mijn nieuwe pompje weer tip top in orde was. Morgen maar eens naar kijken..
