Busje komt zo
De hele dag lekker in de bus naar Cairo. Probeer eerst heel asociaal de lege plek naast me te bewaren door het tactisch positioneren van mijn rugzak, iets waar ik uiteindelijk voor gestraft wordt doordat een erg dikke man ook graag meewil, en ik op dat moment de nog enige lege plek in de bus naast me heb. Een vrij oncomfortabele reis veranderd vanaf dat moment in een martelgang, maar toch weet ik het (met errrug pijnlijke knieen) te overleven tot in Cairo. Dahab Hotel vind ik zonder al te veel moeite, en even later lig ik dan ook in mijn Spartaanse maar erg voordelige kamer op bed.