Tijdelijk afscheid gevolgd door wanhopig broodtransport
's Ochtend aan het ontbijt worden we ineens verrast door de voorbijwandelende Lidwein, een fotograve die we gister op de boot ook al tegenkwamen. Naar Beat zijn zin blijf ik echter iets te lang met haar staan kletsen, en een minuut of vijf zitten we dan ook op de fiets. Eerst natuurlijk nog even ruzie maken met de eigenaar van de camping die zijn beloftes niet nakwam; geen warm water in douche, geen water in wc's, gebrek aan toiletpapier, etc etc. Daarnaast wil hij ook nog eens geld zien voor de gratis koppen thee die hij de avond tevoren aan ons verstrekte. Uiteindelijk lopen we alle drie maar gewoon weg, hij krijgt betaald wat de afspraak was en geen cent meer, en voor de rest zoekt hij het maar uit.
Dietmar gaat zijn weg richting de Coloured Canyon, wij vetrekken naar het zuiden. Al snel besluiten we dat het vandaag weer lekker warm is, en even laten fietsen we gekortebroekt omhoog richting Dahab. Al snel komt de afslag naar het Catherina klooster inzicht, waar Beat zal afslaan richting Cairo en ik doorrijd naar Dahab, om daar mijn spulletjes te stallen en vervolgens een bus in de zelfde richting te nemen. Na bijna tien dagen samen is het toch wel lastig om weer alleen verder te gaan, en na elkaar verschillende keren beloofd te hebben dat we elkaar binnenkort in Cairo weer zullen zien, gaan we ieder ons eigen weg.
Na een paar kilometer afdalen besef ik me echter dat ik nog al ons brood in mijn tassen heb zitten, terwijl ik met een paar uur in Dahab zal zijn, en Beat nog een hele tocht door de woestijn voor de boeg heeft. Vrij lullig toch wel, en aangezien steil heuvelop niet echt de manier gaat zijn om hem nog in te halen, besluit ik te proberen auto's aan de houden die die kant op rijden. Na bijna een uur afdalen slaag ik hier eindelijk in, en hoewel de chauffeur van het busje wat ik stopte me enigszins vreemd aankijkt wanneer hij mijn verhaal verneemt, gaat hij er toch mee accoord een aantal broodjes en een stuk chocola mee te nemen richting Beat.
Even later bevind ik me in Dahab, en ga ik opzoek naar het hotel dat mijn vader gereserveerd had. Toch we erg ver buiten het dorpje, maar het hotel zit er verder prima uit. Nadat ik de eigenaar uitgelegd heb dat ik de week er op bij hun zal verblijven, ik vroeger ben dan ik van plan was, en ik graag een aantal dagen naar Cairo zou gaan om daar een en ander te regelen, heeft hij ook nog wel een goedkope kamer voor me, waar ik een nachtje in kan verblijven.
Ik ben dus in Dahab!
