Alhoewel vandaag wel betalen een gek gevoel geeft, besluiten we toch maar gewoon de hoofdingang te nemen, aangezien we geen zin hebben om wederom met een grote omweg in het park te belanden. Met behulp van mijn eigen studentenkaart, het identiteitsbewijs van Beat en een sterk verhaal, komen we beiden tegen het 'studententarief' naar binnen (nog steeds zo'n 30 euro).
Hoewel we van plan waren snel door de ingang heen te rennen, op weg naar het afgelegen Monastery, worden we overdonderd door de schoonheid van de canyon die toegang geeft tot het complex, en haalt dat de snelheid er flink uit. Een aantal uur later bevinden we ons dan eindelijk weer voor de ingang van de Tressury, maar dan ditmaal op grondniveau, waar we ons er natuurlijk aan wagen om het 'klassieke Petra plaatje' te schieten, ofwel een mooie opname vanuit de uitgang van de canyon.
Tegen het einde van de middag begeven we ons uiteindelijk richting het Monestary, waar we ongeveer 750 traptredes later eindelijk arriveren. Prachtig mooi, en bijna jammer dat we onze slaapzakken niet bij ons hebben, want het is hier prachtig.
Ver na zonsondergang begeven we ons in het donker wederom richting de canyon en op naar de uitgang.
