Vroeg uit de veren want mijn gastheer wilde om 7 uur vetrekken naar zijn werk toe. Alhoewel ze me heel gastvrij zeiden dat ik me verder niet hoefde te haasten, leek me het toch wel een mooi streven om samen met mijn gastheer het pand te verlaten, dus om 6 uur stond ik al mooi naast mijn bedje. Snel het balkon opgelopen, prachtig berglandschap, maar helaas was de zonsopgang niet echt goed waar te nemen, dus me maar gewoon naar het ontbijt begeven.
Warme broodjes vanaf de kachel, bakken thee en nog een kleintje koffie (dat heb ik geweten; hele dag met kramp rondgelopen.. :S), en daarna natuurlijk een paar kiekjes van de familie. Had ik gister eigenlijk al willen nemen, maar door al de chaos van het heen en weer gesleep wilde dat niet echt wat worden. Gelukje is dat oma ook nog even binnen komt vallen, wat een prachtig mens is dat! Grote glimlach, twinkelende oogjes, en alles wat ik doe is helemaal goed, two thumbs up. Gister vroeg ze nog of ze mee mocht op de fiets naar Baalbak; ik zei dat meteen dat het goed was, als zij een fiets zou regelen en om 9.00 klaar zou staan zouden we samen vertrekken. Helaas geen fiets voor oma, aangezien haar zoons het toch niet zo'n idee vonden dat zij op een stalen ros zou stappen.
Baalbek is dichtbij, en omdat ik zo vroeg vertrokken ben, sta ik voor tienen al bij de ingang van de ruines. Mijn plan om eerst in de buurt een chatteaux op te zoeken voor een proefsessie in Libaneese wijn heb ik maar laten varen, ten eerste omdat ik niet duidelijk heb kunnen krijgen waar ik iets dergelijks zou kunnen doen, en daarnaast ook omdat mijn gastfamilie me ten strengste afrade om onderweg waar dan ook te stoppen, aangezien er behoorlijk wat mensen onder invloed of in bezit van drugs zouden rondlopen. In Baalbek aangekomen merk ik inderdaad dat Libanon Red nog steeds leeft in deze contoerijen; om de haverklap word ik gevraagd of ik misschien interesse heb in wat hash..
Na een gigantische toegangsprijs betaald te hebben (maar liefst 8 USD, studenten korting is er niet), mag ik me vergapen aan het toch wel erg impossante tempelcomplex van Baalbek. Even voel ik me een soort Indiana Jones, omgeven door prachtige, nog veel al intacte tempels, volop versiert met allerhande frutsels die op andere plaatsen al lang weggesleten of verwoest zijn.
Grote uitschieter toch wel de temel van Bacchus, die er eigenlijk nog net zo bij staat zoals hij destijds ooit gebouwd is, alle muren en buitenpilaren in tact, en ook van binnen nog rijkelijk gedecoreerd, de orginele mozaieken op sommige plaatsen nog aanwezig, en ook allerhande kleine voorstellingen gebeeldhouwd op de verschillende muren. Hoewel me camera me op dat moment even in de steek laat (batterijen op :(), waan ik me in klassieke tijden terwijl ik mijzelf in een hoekje van de tempel neerzet. Tientallen minuten later wordt de magie doorbroken wanneer een van de weinige andere bezoekers van deze site zich ook richting te tempel begeven. Wow, dit is mooi! Met zichtbare moeite en vele tussenpauzes, waarin ik me steeds weer omdraai om de tempel nogmaals te aanschouwen, begeef ik me terug naar mijn hotel.
