Gewoon voor de lol toch maar opzoek gegaan naar de grote Monoprix aan de andere kant van de stad. Eerst lekker slalommen door de grote files in downtown (owh wat kan ik op dat soort momenten genieten van al die geergerde gezichten in de auto's om me heen; een quote die Helene ooit zag beschijft dit perefect: 'If you were on your bike, you would be home now'). Supermarkt is inderdaad erg groot, en gevaarlijk: Veel heerlijke Europeese (veelal Franse) produkten, maar voor toch wel erg hoge prijzen. Op de wijnafdeling krijg ik een Libaneese rode wijn aangeboden die in een emmer met ijs geserveerd wordt; ik ben er niet erg van onder de indruk.
Vlak naast het hostel nog even op bezoek bij de Virgin om eens wat cd's te checken, en alhoewel ze een erg interessant luistersysteem hebben (scan de barcode van je cd bij een luisterpaal en je krijgt van iedere track een minuut in mp3 te horen), ben ik niet erg onder de indruk. Prijzen zijn redelijk; ongeveer 18 USD voor een cd.
Samen met Helene en Romain een afscheidsuurtje; ik geniet van mijn zelfgemaakte spaghetti terwijl zij lijdzaam toezien en wijgeren een hap te eten aangezien ze later die avond uitgenodigd zijn voor een maaltijd bij een Libaneese familie. Na het bijna verplichte en nog weer grotere ijsje, kletsen we nog wat en besluiten dat je op basis van de speciale, onvertaalbare woorden die je in iedere taal vindt (zoals 'rosig' en 'gezellig' in het Nederlands) je waarschijnlijk erg veel over dat volk kan zeggen.