Na een nacht koud en verkleumd met verschillende lagen kleding en extreem koude voeten in de tent doorgebracht te hebben, word ik rond een uur of half negen gewekt door de fransen. Het begint nu eindelijk wat warmer te worden, dus het lieftst zou ik me nog een paar keer omdraaien en een stukje verder slapen, maar ze hebben een lekker bakkie thee voor me gezet en vragen of ik bij ze kom zitten om te ontbijten.
Gelukkig doet het zonnetje al goed zijn best en is het buiten (met mijn winddichte kelding aan) bijna aangenamer dan in de tent. Dat helpt dus. Even ontbijten, onder toeziend oog van een aantal boeren die aan de andere kant van de vallei wat fruitbomen aan het bijsnoeien zijn, en de dag komt op gang.
De weg gaat extreeem stijl verder, maar de uitzichten zijn grandioos en het verkeer is nihil. Wat is het hier prachtig! Af en toe wel een venijnig windje vanuit de vallei omhoog, dus goed opletten dat je niet van de weg af geblazen wordt.
Na een twee en half uur bikkelen is er goed en slecht nieuws. Het goede is dat we eindelijk het kasteel gevonden hebben. Het slechte dat we eerste onze zuur verdiende hoogte meters over een stijle afdaling mogen inleveren om ze vervolgens op en een nog stijlere helling terug te winnen. Maar, dan heb je ook wat. Een uur later staan we dus eindelijk naast het beroemde en prachtige kasteel, dat voor mij een van mijn redenen was om Syrie te bezoeken. Wouw!
Helaas heeft een of andere nozem besloten dat het kasteel al om 16.00 dicht moet, we moeten ons een beetje haasten dus, maar aangezien ik als student eigenlijk zo goed als gratis naar binnen mag (15 eurocent) heb ik niets te klagen. Op expiditie door het kasteel dus!
Het bezoek aan het kasteel valt moeilijk te beschrijven. Ik vind het prachtig, zeker omdat je lekker vrij kunt rondlopen. Wil je een trapje op naar een of andere duistere toren? Ga je gang! Toevallig een geheime gang ontdekt? Ga op onderzoek! Maar toch valt het me op een bepaalde manier een beetje tegen. Misschien te veel van voorgesteld, ik weet het niet, maar in ieder geval meer dan de moeite waarde.
Overnachten doen we in 'La table ronde', een herberg die eigenlijk naast het kasteel staat. Hoewel niet erg bijzonder zeker niet zo slecht als de Lonely Planet wil doen geloven (ze schijven het pension helemaal de grond in als een vies smerig hol en een restaurant waar je maar beter weg kunt blijven wil je je gezondheid behouden). Het restaurant is zelfs best goed, heerlijke kip met knoflook en een paar mezze erbij voor een zacht prijsje.
's Avonds nog even op een bijna traditionele baklava hunt met z'n drieen. Onze zoektocht wordt beloond, en nadat we van alle soorten baklava een paar stukjes besteld hebben worden we door de eigenaaresse en haar famillie uitgenodigd voor een kletspraatje en een lekker bakkie thee. Haar oudste dochter spreekt vrij goed Engels, dus zo kunnen we het nog echt eens ergens over hebben ook..
