Door over een platte, drukke en niet al te interessante weg naar Antep. Besluit het vermoeden van Freek maar eens te toetsen wat betreft de Turkse snelwegen. Erg breed, goed wegdek, maar de rust die hij beloofde is ver te zoeken. Net het stukje snelweg dat ik uitkies bevat natuurlijk ook weer de enige heuvel in de omgeving, dus een aantal kilometer lang ploeter ik naar boven terwijl ik omgeven word door een horde vrachtwagens die me een voor een gehoorschade toe toeteren. Aan al het goeds komt echter een eind, en even later sta ik dan ook weer bij de volgende afrit. Geef mij maar de gewone weg!
Geen zin om weer rond te rotzooien met hotels, dus niet al te veel later sta ik in een redelijk luxe hotel in Antep te genieten van een welverdiende douche. Tijdens een avondwandeling stuit ik opeens op een foto tentoonstelling over het leven van Ataturk, ter ere van zijn verjaardag. De dosis cultuur voor vandaag dus toch nog binnengehad.
