Pas wanneer ik de volgende morgen wakker word, zie ik hoe mooi de ligging van het huis is, met werkelijke prachtige uitzichten op de vele bergen in de omgeving. Bij deze doop ik de omgeving van Dogabeyli dan ook in het Turkse Zwitserland.
Na een heerlijk ontbijt rijd ik door het prachtige landschap, dat vandaag voor het eerst sinds tijdens weer eens gesierd wordt door een praktisch onbewolke lucht. Intens genieten, ook van het kleine bergpasje dat maar niet lijkt te komen, en uiteindelijk, net als de passen van de afgelopen dagen, alle hoogte meters in een erg korte afstand samengekropt heeft. Vinden ze blijkbaar leuk hier in Turkije..
Lunch in een lokanta, of eigenlijk meer billiartcafe, waar ze verbaasd zijn met het feit dat ik in no-time drie tosties achter elkaar weg weet te werken (wie mij kent weet wel beter), maar het geheel bijna overslaat in verbijstering wanneer ze vernemen dat ik naar Antep wil, en ook nog eens helemaal vanuit Amsterdam ben komen rijden.
Al snel ben ik in Goksum, waar ik door slim onderhandelen en een gezonde dosis bluf voor een prima prijsje in een redelijk goede hotelkamer weet te overnachten.
