Niet erg fijne nacht gehad; misselijk wakker geworden, gevolgd door heerlijk overgeven en lekkere diaree in het holst van de nacht. Ben er nog steeds niet uit wat de oorzaak hiervan is geweest, maar ga er toch maar vanuit dat het water dat ik gister uit een bronnetje langs de weg tapte, niet helemaal jofel was, ondanks het feit dat een local die er naast stond zei dat het prima drink water was.
Door de regen is de olijfgaard in een grote moderpoel veranderd; na aan het eind van de ochtend toch maar opgestaan te zijn, mag ik dus, na heel voorzichtig mijn tent ingepakt te hebben, ruim een uur lekker gaan kloten met stokjes en dergelijke om mijn fiets weer rijklaar te maken. Na nog een paar diaree sprintjes en een licht ontbijt met brood en banaan, is het tijd om op te stappen.
Lekker plan en snel langs een mooie weg langs het meer van Iznik. Wat trouwens raar is, is dat ik gister aan het begin van de weg een bordje zag staan 'Verboden voor TIR'. Mooi, mijn weg, dacht ik dus, maar het enige verkeer dat voorbij komt, bestaat uit, je raadt het al, vrachtwagens. Rare mensen die Turken.
Iznik valt als stad een beetje tegen, dus na ruim inkopen gedaan te hebben (besloten over te stappen op een Turks dieet van rijst, ertjes, tomaten, kaas, olijfen, baklava, joghurt en brood, aangezien ik het wel een beetje gehad heb met de macroni-tuna elke dag), ga ik weer op weg. Veel modder in de weg, en daar kom ik helaas hardleers achter, wanneer ik afsla voor een kampeerplek en helemaal vastrijd in de modder. Tot slot van ramp is er ook geen geschikte plek te vinden, dus ik mag bij invallende schemering ook nog eens een keer lekker pulken voordat ik opzoek kan naar iets anders. Duurt gelukkig niet lang, dus even later sta ik alsnog weer ergens anders tussen de fruitbomen.
