Gister toch iets te veel biertjes gedronken en me nu dus rijkelijk verslapen. Snel naar het ontbijt en dan een sprintje naar de ambassade van Iran, waar ik nog wat vragen wil stellen. Het leek me namelijk wel een idee om hier vast mijn visum aan te vragen, maar helaas blijkt het echt niet mogelijk om die meer dan drie maanden van te voren te doen.
Aan het eind van de middag vraagt Sam, een toffe gozer uit Australie, of ik misschien zin heb mee te gaan naar Taksim, waar hij met een paar vrienden afgesproken heeft. Dat lijkt me wel wat, en even later bevind ik me dus samen met Sam, Cathy, Jess, en Scott en zijn vriendin in een of ander cafe aldaar, om niet al te veel later een club binnen te stappen, waar Dorfmeister (die van Kruder& Dorfmeister) samen met zijn band Tosca een optreden geeft. Cool!
Het voorprogramma is een beetje vaag (een of andere gast die een beetje atmosfeerisch piano probeert te spelen; ik mis een beetje waar hij naar toe wil), maar zodra Dorfmeister en band eenmaal hun opwachting maken is het feest, Meteen bij het eerste nummer gaat de hele zaal al los. Heerlijk vet en geod, en makkelijk een van de este sets die ik in lange tijd gehoord heb (maar dat is natuurlijk niet zo moeilijk, al je al bijna drie maanden op je fietsje zit). De dames weten allemaal een handtekening te regelen (ook een op mijn kaartje, jeuw) en Cathy schopt het zelfs zo ver dat ze door de rapper van de band op het podium gevraagd wordt. Een super geslaagde avond dus.
Wat helaas een beetje jammer was, was dat Jess speciaal eerder weg was gegaan om een shuttle naar het vliegveld te halen (ze vetrok de volgende ochtend naar Amsterdam), maar deze net op een paar minuten miste, omdat de taxichafeur vervelende spelletjes begon te spelen. Na 's nachts terug te zijn gekomen, dus eerst nog even met z'n alllen in Sultan Achmet de kroeg in om haar te troosten, en te wachten op haar taxi naar het vliegveld een uurtje later.