Gewapend met mijn letter-of-approval stap ik 's ochtends het Syrische consulaat binnen. Dat werkt, want ik mag door naar stap twee; het invullen vanhet aanvraagformulier. Bijna alles willen ze wel weten, wie was mijn vader, wie was mijn moeder, waar kom ik vandaan en waar wil ik heen, wat voor geloof heb ik en houd ik van Pallestijnen, en waar ben ik van plan te verblijven.
Alleen met de laatste vraag, wat voor dag is het vandaag, heb ik even moeite. Toevallig komt er dan net een meisje binnen, ze heeft iets bekends over zich. Een Nederlandse? Om het ijs te breken besluit ik dan maar te vragen of zij misschien weet hoe de dag van vandaag heet.
Tot mijn grote verassing blijkt Erika geen Nederlandse maar Schotse te zijn, en samen met haar vriend onderweg naar onbekend, en dat nog eens op de fiets ook! Het klikt meteen en we hebben het over van alles en nog wat, en we zijn zo druk aan het kletsen, dat ik bijna mijn handtekening onder het aanvraagformulier vergeet te zetten, en een opmerking over gewijzigde openingstijden in verband met Ramadan compleet langs me heen gaat.
Wanneer ik, na eerst samen met Erika en vriend Robin een hele ochtend al kletsend doorgebracht te hebben, 's middags terug kom om mijn visum in ontvangst te nemen, vind ik mezelf dan ook voor een gesloten duur. pick up time anderhalf uur vervroegd in verband met Ramadan. Balen.
Terug richting Taksim square loop ik opeens een groep boarders tegen het lijf die een video aan het schieten zijn. Errug vet allesmaal, de trucks ie ze uithalen, dus ik blijf dan ook even genieten en schiet een paar foto's. Best lastig, aangezien er niet erg veel licht is (erg bewolkt en regenachtig) en er op mijn digitale camera nog een behorlijke vertraging zit met afdruken.
Samen met Erika en Robin naar Azie overgestoken, aangezien zij ook nog een aantal reservematerialen nodig hebben. Ook zij zijn onderg bestolen van hun essentiele kampeermaterialen, dus net als ik veel aan het zoeken om een en ander enigzins te kunnen vervangen. Super service van de eigenaar van Shimal trouwens, na de verassing van mijn super ouderwetse matras bekomen te zijn, is hij er in geslaagd de lekken in mijn Thermarest te vinden! Aangeien het feit dat hij officieel importeur van spullen van Cascade Designs (Thermarest, Paltypus) en nog grote outdoor merken als MSR en Vaude is, is het een aanrader eens bij hem langs te gaan, mocht je met materiaalpech in Istanbul arriveren.
Laat weer terug in Europa, Erika en Robin gaan een tukje doen, terwijl i opzoek ga naar iets eetbaars op de Ramadan markt bij de Blauwe Moskee. Na een heerlijke kebap, een superzoete voor mijn neus klaargemaakte lollie en wat baklava opweg naar huis toe ga, kom ik ?? en Renee tegen (sorry man, dat ik je naam vergeten ben) Ik had op de avond dat ik incheckte in mij hostel al even met hun staan kletsen, maar hun niet meer gezien nadat zij besloten hadden toch ergens anders te gaan slapen. Nu dus weer gezellg, en nog tot laat zitten we samen op een terrasje te kletsen.