Wanneer ik voor een sanitaire stop mijn tent verlaat zie ik een werkelijk prachtige zonsopgang voorbij komen. Wauw! Door zoiets krijg je meteen lekker zin in de dag! Spulletjes pakken, ontbjten, genieten en wegwezen dus.
Uit alle huizen die ik onderweg tegenkom lijkt wel lawaai te komen. Wat is hier aan de hand?
Bij de bakker een paar kilometer later kom ik er achter. Het Griekse basketball team dat een aantal dagen geleden nog liep te stuntelen tegen Rusland, maar toch nog een briliante come-back wist te maken, heeft gisteravond het EK gewonnen! Stoer!
Even later een hele andere emotie. Bij een mooi standbeeld van een leeuw op een druk kruispunt zie ik een stel puppies rondlopen. Net wanneer ik bedenk dat het hier niet echt heel veilig is voor die beestjes, zie ik er rechts van me al eentje dood in de berm liggen. Ouch, dat doet pijn. Zeker wanneer ik me realiseer dat mijn vader gister een hondje gekocht heeft.
Ik rij naar de andere hondjes toe en haal ze even aan. Allemaal wel nieuwsgierig, maar heel angstig, slecht verzorgde ongezonde vacht, en troebele zieke oogjes. Net op dat moment stopt er iemand achter me. Hij vraagt: "Zijn dat jouw hondjes?". Ik zeg dat ik voorbij reed en even kwam kijken, waarop hij me verteld dat ik de beestjes het beste daar kan laten, omdat ze allemaal ziek zijn, en dat zwerfhondjes in Griekenland een groot probleem zijn. Ik weet dat hij gelijk heeft, maar toch. Met pijn in mijn hart rijd ik verder, en fantaseer een groot deel van de dag over de (on)mogelijkheden van het maken van een fietsreis met een hond.
Kavala valt een beetje tegen, dus daar ben ik snel weer weg. Weer een bijna platte weg vanaf daar, dus dat schiet lekker op. In de buurt van het plaatsje Paradisos, vind ik in een bos aan de rivier de Nestos een kampeerplekje dat de naam van het plaatsje bijna waar zou maken. Helaas zijn er al behoorlijk wat mensen mij voor geweest, en liggen er overal hoopjes afval. Waarom zijn er zoveel mensen die zo slecht met deze wereld omgaan?? Zonde gewoon. Zo moeilijk is het toch niet om even een zakje te nemen en daar je vuil in te dumpen?
Verder op de achtergrond nog het gezoem van de dichtbijliggende semi-snelweg, en als elementje van spanning een legerkamp, waarvan ik 's avonds voor het slapengaan nog net het trompetgeschal van de taptoe hoor.