Eerst eindelijk mijn pakketje een gepost. Aanvankelijk wil de mevrouw van het postkantoor dat ik maarliefst 30 euro neertel voor het verzenden ervan, maar na even doorvragen kom ik er achter dat dit komt doordat het meer dan twee kilo weegt, anders zou ik slechts 10 euro betalen. Geen probleem, doos dus weer open en even een paar dingetjes eruit.
Terug in het sportcentrum hoor ik dat er boven gebasketbald wordt. Dat er buiten altijd wel een paar voetballers waren was ik inmiddels gewend, maar om binnen de komen heb je een sleutel nodig. naja, wellicht heeft de lokale basketball club die ook wel.
Spulletjes inpakken, water laden en wegwezen. Een flinke klim naar boven naar het huis van Vassillus om daar de sleutel af te geven.Verrast hoor ik van zijnvrouw dat hij er helaas niet in geslaagd is naar Belgrado af te reizen, en dat hij op dit moment samen met zijn zoontje aan het basketballen is in de gym. Owh. Terug dus, want in dat geval wil ik hem even persoonlijk gedag zeggen.
Na een hartelijk afscheid (Vassillus begint nog over een hall-of-fame die ze aan het maken zijn, en waar ze mij ook in willen opnemen) eindelijk opweg. Op elk kruispunt weer vragen waar ik nou precies heen moet, aangezien het dorp wat ik als uitgangsrichting had willen gebruiken blijkbaar niet erg populair was bij de wegenmakers. Naast het gebrek aan bordjes, gaat de weg ook nog eens bijna loodrecht naar boven, kortom, smullen dus.
Na een aantal fikse kilometers aan de andere kant een mooi uitzicht over een meer (voorafgegaan door meerdere uitzichten over de stad, heel gek om te zien hoe Thessa nu nog steeds door midden wordt gesneden door de oude stadsmuren, ook op plaatsen waar deze in werkelijkheid helemaal niet meer te vinden is) gevolgd door een afdaling van maar liefst 14%. De rest van de dag blijft het vervolgens min of meer plat.
Onderweg blijkt ook dat mijn Grieks (nog?) niet helemaal top is:
"Moet ik daarheen voor dat en dat plaatsje?"
"(Heel verhaal)"
"Dus het is gewoon rechtdoor?"
"Ja"
"Dankjewel"
"Graag gedaan" (ik versta iets heel ander)
"Ehmmm.. Uit Holland"
"Huh?"
"Holland, Amsterdam"
"Owh, ok. Tot ziens!" (had eigelijk moeten zeggen "Dus? Je komt uit Amsterdam? Kan mij dat nou schelen")
"Tot ziens!"
Uiteindeljk rijd ik langs de kust en zie ik op de kaart dat hier een aantal campings zouden moeten zijn. Even proberen. Op de eerste camping zijn ze nog vrij vriendelijk en vertellen ze me dat ik ongeveer 6 euro moet betalen om een nacht te blijven slapen. Voor een lege camping in de laatste week van September is me dat toch echt te veel. Verder dus.
Op de volgende camping, een aantal kilometers verder, gaat het er echter heel anders aan toe. Eerst word ik allervriendelijkst door de eigenaresse welkom geheten, maar als ik naar de prijs vraag, veranderd ze compleet. "Jij en je tent? Tien euro", bijt ze me toe. 'Ten' en 'tent' lijken nogal op elkaar, dus ik denk even dat ik haar verkeerd versta. "Je hoort me toch?", spuugt ze terug, "Tien euro!". Tijd om dus heeel snel ergens anders heen te gaan..
Een stuk verder op vind ik een mooi olijfgaard, direkt aan het strand. Voor de zekerheid nog even bij een paar oudjes op avondwandeling gecheckt of het ok was als ik daar zou overnachten, en dat was natuurlijk prima. Prachtig plekje en helemaal voor gratis..
