Wanneer ik 's ochtends mijn plekje o de judomat in de gymzaal verlaat, staan de dames schoonmaaksters meteen al klaar met een bakje koffie voor me. Of ik er ook en ontbijtje bijwil. Ik word hier echt behandeld als een prins, iets waar ik me niet helemaal geakelijk bij voel. Ik maak dus maar duidelijk dat ik met een half uurtje naar de baker ga om wat brood te kopen, om zodanig mijn Nutella-dieet voort te kunnen zetten.
Hier krijg ik echter niet helemaal de kans voor.Wanneer ik wegga, loopt een van de dames van het sportcentrum met me mee, omdat ik anders vast de winkel niet zou kunnen vinden. Aldaar staat ze er echter op dat zij mijn ontbijt zal betalen. Hier verzt ik me natuurlijk tegen, zeker gezien het feit dat ik ook koekjes heb gekocht die ik zometeen als bedankje wil presenteren. Maar nee, er valk geen stok tussen te krijgen; zij moet en zal mijn boodschappen betalen, want zo behandel je nou eenmaal je gasten in Griekenland.
Terug bij het centrum wil natuurlijk weer niemand mijn koekjes accepteren in het kader van bescheidenheid, maar nu pak ik het anders aan. Ik regel ergens een schaaltje en ga daar even later mee rond. Het restant van de koekjes op het schaaltje laat ik lekker midden in hun kantoortje staan. En dat werkt prima.
Om ervoor te kunnen zorgen dat ik op de universiteit gebruik kan maken van het internet doet Vassillous een paar belletjes, regelt een papiertje met wat stempels, en geeft dit aan me met de mededeling dat ik dit in combinatie met mijn paspoort aan de automatiseringsafdeling moet laten zien. Super!
Ook heeft hij de krant bij zich waarin een artikel over mij zou komen te staan, en inderdaad, in het sportkatern een foto van mij en mijn fiets met een verhaal over wat ik aan het doen ben. Hoe bizar! Voor de liefhebber: http://www.weijmans.net/im.../artikel-krant-thessaloniki.jpg
Wanneer ik net weg wil gaan richting de automatiseerders word ik aangesproken door een hoogleraar sporttekenen. Erg interessante man, die ook weer erg veel geloof hecht aan samensweringstheorieen (wat is dat toch met de mensen die ik tegenkom?), maar ook erg bevlogen is over tekenen en kunst (natuurlijk) en geschiedenis hiervan. Even later beind ik me dus in zijn lokaal waar hij mij zijn portfolio en dat van zijn studenten laat zien, en me een half college geeft over de evolutie van de Griekse kunst in de oudheid. Erg interessant allemaal. Uiteindelijk geeft hij me het boek dat hij over hetzelfde onderwerp geschreven heeft kado. Welliswaar in het Grieks, maar toch een leuk aandenken. Een traditionele handgemaakte kaars sla ik maar af, aangezien ik vrees dat die de reis naar het postkantoor in Turkije niet zal overleven.
Op weg naar de automatiseerders dus. Na een beetje ronddwalen over de campus kom ik bij de faculteit van biologie uit, waar ook informatica en een aantal andere exacte vakken gevestgd zijn. En niet al te veel later ben ik in het bezit van een gebruikersnaam voor het campusnetwerk in Thessaloniki, inclusief email adres en homepage!
Maar, helaas, wat blijkt: Het duurt ongeveer twee uur voordat ik mijn account kan gebruiken, en tegen die tijd zullen alle faculteiten gesloten zijn. Het is hier namelijk nog vakantietijd, alle afdelingen zijn enkel kort geopend voor mensen die nog herexamens dienen te maken, en om twee uur 's middags gaat de boel toe. Daarnaast zal ook in het weekend alles gesloten zijn. Jammer voor de moeite van Vassillous dus, maar wel een leuk souvernir erbij, want wie kan er nou zeggen dat hij en echt email adres van de universiteit van Thessaloniki heeft..
Toevallig blijk ik wel gewoon bij de bibliotheek te kunnen surfen, maar aangezien het daar behoorlijk druk is, wordt ik na een uurtje werk vriendelijk, doch dringend verzocht mijn plek te verlaten, aangezien de machine voor literatuuronderzoek gebruikt diende te worden. Prima, dus lekker de stad in.
Beetje rondgehangen in Thessaloniki en nog wat spulletjes gekocht, extra sterke haringen voor mijn tent bijvoorbeeld (yes, eindelijk een plek gevonden waar ze rotspennen verkopen!). Daarnaast de meest ranzige gyros gegeten die ik ook geproefd heb, dus dat was dan wel weer een beetje jammer.
Als ik 's avonds terug ben bij het sportcentrum, loop ik Vassillous weer tegen het lijf. Hij heeft gister na de winst van het Griekse basketball-team tegen Rusland, besloten dat hij zou proberen kaartje voor de halve finale in Belgrado te krijgen, en is nu nog druk bezig om te regelen dat zijn zoontje ook mee kan. Wanneer hij me ziet, zegt hij me dat ik, als ik wil, ook gedurende het rest van het weekend wel op het sportcentrum mag blijven overnachten, zolang ik bij vertrek mijn sleutel maar even bij hem thuis door de bus doe.
Vervolgens doet hij me een compleet kledingpaket van de universiteit kado. Een t-shirt, nette polo, en een speldje en een baseball-cap met het logo van de universiteit erop. Dit wordt echt te gek. Door alle kado's van de afgelopen dagen is mijn kledingcollectie gewoon verdrievoudigd! Ik sta met mijn bek vol tanden, en bedankt Vassilous zo goed als ik kan voor dit kado. Op hetzelfde moment besluit ik ook dat ik maar moet proberen hier alvast een postpakket samen te stellen, want het lijkt me niet echt verstandig met dit alles een paar dagen rond te gaan fietsen, plus het feit dat ik het allemaal niet meer in mijn tassen kwijt kan.
Verder nog een beetje chillen in de gymzaal met de vele goede muziek die hier op de radio is. Zou wel weer eens lekker uit willen gaan, maar dat is het enige nadeel van het feit dat ik hier, in plaats van in een niet-bestaand hostel verblijf, geen mensen om me heen, en om nou alleen de stad in te trekken zie ik ook niet echt zitten.
