Heerlijk zware etape vandaag. Omhoog naar het Ohrid meer langs een valei waar e niet van platte wegen houden. Constant met 7% omhoog, gevold door een afdaling die net een fractie korter is, afgesloten met een stevige slotklim van een aantal kilometers 10%. Wat trouwens appart is, is dat ik onderweg vele blonde Albanezen tegenkom. en ik maar denken dat een doorsnee Albanier donker haar had en mijn blonde kop een grote uitzondering alhier was.
Het meer van Ohrid is mooi, maar wat mij betreft helaas ook duidelijke tekens dat het toerise hier aan het doorbreken is, en nog belangrijker, voor het eerst onvriendelijkheid en het ontbreken van een glimlach op de gezichten van de mensen. Ik voel me dan ook niet thuis. Snel door Pogradec heen en wegwezen dus.
Gelukkig wordt het aan de andere kant van de stad, na het passeren van de bergpas weer als vanouds. Lekker fietsen dus.
