Omdat er op het laatste moment toch nog meer mensen zijn meegegaan dan aanvankelijk gepland wordt het een beetje knutselen met het schema, daar we nu drie groepen moeten maken in plaats van de voorgenomen twee. Redelijk vroeg vertrekken we dus richting de rivier. Het water is helaas nog lager dan verwacht (maar goed, dat is natuurlijk het risico van buiten het seizoen gaan; de beste tijd om te raften is in het voorjaar begrijp ik), dus wordt het uiteindelijk een soort combinatie van raften en boottrekken; na een honderd meter pedelen weer de boot uit om hem door een stroomversnelling heen te trekken en weer door te gaan.
De canyon is echter fantastisch! Ontbreekt me eigenlijk aan woorden om goed te beschrijven hoe het daar uitziet, en zelfs de foto's die ik genomen heb zijn hier naar mijn idee niet eens echt toe in staat, maar ondanks het wat lage water en de niet al te snelle stroming, was dit in een woord gewoon onwijs VET. Wil hier zeker nog eens terugkomen in het voorjaar om de zelfde tocht over een wilde rivier te maken!
Na raften nog een stukje prachtig gemountainbiked, en heerlijke vers geslachte kip in een nabij gelegen restaurantje gegeten, dus perfecte dag gehad. Omdat alles zoveel langer duurt dan ik had verwacht is het niet echt zinvol meer om halverwege ergens uit te stappen. Na nog een keer ergens een hapje te eten komen we uiteindelijk pas om half twee 's nachts weer in Tirana uit. Gelukkig heeft Giza (die ook mede-eigenaar van het hostel in Tirana is) op me gewacht, maar we hebben beide niet veel zin meer naar het hostel aan de andere kant van de stad te gaan, dus uiteindelijk slapen we in het cafe van OA.
Me trouwens wel betrapt op het hebben van de gedachte dat de Albanees het helemaal niet zo slecht heeft, maar me vervolgens gerealiseerd dat ik doordat ik de afgelopen dagen steeds met de wat rijkere Albaniers optrek, natuurlijk wel een vertekend beeld aan het krijgen ben, en dat ik me bij wijze van spreken maar om hoef te draaien om te zien hoe het er hier 'echt' aan toe gaat. Ben er dus in het kort achter gekomen hoe simpel het is om je in een land als dit af te sluiten van de armoede om je heen. En of dat goed of slecht is, daar ben ik nog niet helemaal uit.
Paar woordjes Albanees voor de liefhebber (en ook als geheugensteuntje voor mijzelf natuurlijk):
po = ja (schudden met hoofd)
jo = nee (knikken of vingertje heen en weer)
uje = water
gezoar = proost
mermajaz = goedemorgen
kokre = een klein, rond, hard voorwerp (knipoog naar Laura ;))
rusj = druif
raki = raki (best lekker trouwens)
Tot zover mij lijstje van niet-zo-nuttige woorden :)
Dan nog even een beetje spammen: Heb je zin ook een keer in Albanie te komen raften (of toerskieen, of mountainbiken, of what ever) check dat even de site van http://www.outdooralbania.com/
