Vrij laat wakker, en dan begint de chaos. 'Oma' wil ons zo snel mogelijk allle vijf het huis uit, verbied onsmin of meer eerst een bak koffie te hebben, en wil geld zien. Heb met Micheal en Daniel afgesproke ee stuk met ze mee te rjden, maar oor we wegkunnen moeten we nog een boel regelen. Wanneer we na verschillende tussenstops dan rond een uur of vier eindelijk op de pedalen gaan staan, hebben we het dan ook alledrie helemaal gehad met Dubrovnik.
Daniel en Micheal hebben het idee om 's avonds in de buurt van het plaatsje Molunat aan het strand een slaapplek te zoeken. Gezien de grote hoeveelheid campings die langs de weg geadverteerd staat, zie ik dat aanvankelijk niet zo zitte, maar uiteindelijk blijken we in een prachtig klein dorpje uit te komen, en blijken alle campings slechts kleinde auto-camps te zijn. Een plekkje langs het water vinden we net, wel belanden we in een mooi beschutte olijfboomgaard. Het weer et er goed uit, dus stuk plastic op de grond en slaapzakje uitrollen.
Midden in de nacht worden we ineens wakker. Hoe mooi stabiel en windloos het weer er ook uitzag toen we ons kamp opsloegen, het is nu complet bewolt, onweerd behoorlijk en er breek een stortbui los. Kut! Heel snel tent op zetten dus. Ik rijg het echter bijna niet voor elkaarr mijn tentje op te bouwen. e drie stokken die ik daar voor nodig heb zijn namelijk gemarkeert met een kleurtje, en dat kan je in donker nou net niet zien.. Na wat hulp van Daniel lukt het met tocht mijn tent vast te prikken. Het is dan inmiddels weer enigszins droog, maar een minuut of tien later, wanneer ik mijn tent zo'n beetje ingericht heb, breekt et echte noodweer pas los. Een paar uur lang forse regenbuien. Gelukkig nu allemaal droog in de tent met een enigzins natte slaapzak..
