Ontbeten in een mooi middeleeuws stadje met eensoort van Chinese muur er om heen. Gebeld met Split, maar helaas nog steeds geen spoor van mijn kampeerspullen. Net toen ik weg wilde gaan kwamen Celine (een andere) en Claire er aan gereden; onderweg op dee racefiets met de bagae op een Bob-kar, die \'s ochtends door de een en \'s middags door de ander wordt getrokken. Ook zij zijn onderweg naar Dubrovnik en Montenegro, maar zijn van plan pas morgen daar te arriveren.
Verder veel wind tegen, voor het eerst weer een stevige Nederlandse bries. Beetje demotiverend bij afdalen (max 20 per uur) maar verer een prima afwisseling met het warme weer van de agelopen dagen.
Helaas is de jeugdherberg in Dubrovnik al vol, maar vlak naast de ingang luisterd een oud vrouwtje me toe dat ze voor 80 Kuna nog wel een kamer voor me vrij heeft. Dat kan natuurlijk ook.
Wanneer ik even later de bagage van mijn fiets wil halen wordt ik aangesproken door een oude man. Het blijkt Jim te zijn, een 79 jarige Nieuw Zeelander die een fietstocht door Oost Europa aan het maken is, terwijl zijn vrouw een surivial tocht in Tibet doet! Diepe bewondering dat die man op die leeftijd nog zo\'n tocht kan ondernemen (tsja, mijn linker knie wil niet zo goed meer (kan knie nauwelijs 45 graden buigen), dus ik kan maximaal drie dagen achtereen door de bergen fietsen..)
Na een avondwandeling staan er in eens nog twee fietsers voor het volle hostel. Twee Duitsers, die onderweg zijn naar Athene, waar ze een vlucht naar Nairobi zullen pakken, om door de rijden naar Zuid Afrika, naar India te vliegen en ook naar Beijing rijden, waar we volgend jaar rond de zelfde tijd zullen aankomen. Zo zie je dagen geen fiester, zo ineens vijf, die nogeens allemaal dezelfde richting uit blijkn te gaan ook! Mijn kamergenoten (Jack en Melisand uit Canada) en ik overtuigen de vrouw bij wie we slapen dat deze twee fietsers ook nog wel in onze kamer passen, en hebben een gezellig avond.
