Om twee uur is het dan zo ver; mijn spulletjes zitten allemaal waar ze moeten zitten en het is tijd om te vertrekken. Eerst nog een paar foto's en dan een zwaar afscheid van mijn vader en Margreet. We beloven elkaar dat we elkaar zullen zien als ik over een half jaar in Dahab, Egypte, arriveer.
De eerste kilometers wordt ik begeleid door Sake, die dan al bijna twee uur in de tuin in Muiderberg op me heeft zitten wachten (sorry Sake..). Een goede start waarin hij een aantal (inderdaad waarschijnlijk zeldzame) foto's van mij maakt, terwijl ik op mijn fiets zit. De tijd vliegt voorbij, maar ineens zijn we dan toch bij ons scheidingspunt aangekomen; hij naar links richting Breukelen, ik naar rechts richting Bilthoven. Vanaf nu rijd ik dus echt alleen..
Ik rij door het mooie Hollandse landschap aldaar er slaag er bijna in mijn ketting te breken wanneer ik met iets te veel kracht over een stijl bruggetje probeer te rijden. Oei. da's niets slim..
Nijmegen lijkt me toch iets te ver liggen, dus besluit ik een camping in Renkum te bezoeken. Door mijn gebrek aan kaart (die begint pas bij Nijmegen, want tot Amerongen kende ik de weg toch al) kom ik er pas op het laatste moment achter dat dat plaatsje op een steenworp van Arnhem ligt en realiseer ik me hoezeer ik aan het omrijden ben geweest vandaag. Wel een mooie camping in het bos met goeie douche, dus dat maakt een boel goed.
