Klaar
24 juni 2007
Lekker uitslapen en dan is het zo ver. Met mijn broertje (en tegenwoordig buurman) aan mijn zijde zet ik al lopen de tocht in naar het Museumplein. Lopen want Bouke heeft even geen tweewieler bij de hand, en achter op gaat nu toch even niet. De laatste meters toch maar op de tweewieler, op naar een menigte die ik aanvankelijk niet eens zie staan. Er klinkt gejuich en applaus, en dan, na bijna twee jaar, sta ik weer tussen mijn vrienden. En dat voelt goed.
Bloemen, schouderklopjes en omhelzingen. Het is mooi geweest. Geweest inderdaad, dat denkt ook het weer, want het duurt niet lang voordat het met bakken uit de hemel komt. Lekker zitten en bijkletsen op het groene gras van het Museumplein is er dus niet bij; in plaats daarvan verkassen… (verder lezen)