De geur van verse regen, het geluid van de kleur groen, de wind als een grote broer, soms een duwtje in de rug, soms een grote pestkop.
De lach op het gezicht van een mooie vrouw, een opgeheven hand, spelende kinderen, overal hetzelfde, gegroefde gezichten, blauwe ogen.
Hoofddoek op of af, lange mouwen, diep decolleté, netjes in pak, afgeragde vodden. Europees of exotisch, stijlvol, soepjurken, nachtpon met pet.
Eten zoals het uitkomt. Mes en vork, lepel, stokjes, blote handen of met brood, altijd rechts want met links reinig je je kont, meestal lekker, soms ook minder. Rijst met abrikozen, macaroni met vis, lamsvlees, baba ghanoush, schapen hersenen, kameel-steak, Pakistaanse curries, yoghurt met smaak, vet met iets, noedels, yak of marco polo schaap, lagman en mifen.
Vierentwintig landen, veertienduizend kilometer, drie lekke banden.
Eindeloze gastvrijheid, altijd welkom, op de bank of in een eigen kamer, maar het liefst eenvoudig in de tent. De koffie staat klaar, maar vaker thee, met suiker, melk of puur en soms een beetje kardemom.
Dieptepunten aan de Dode Zee, weggespoeld in China, gemolesteerd in Iran. Bestolen van huis en haard in Kroatie en slechts van visie in Tadjikistan.
Hoger dan hoog langs de Pamir Highway en puur genieten van culinair en cultureel Syrie.
Perspectief veranderd, tijd is anders. Hoog wordt laag, langzaam snel. Dikke benen, dunne armen, uitrusting begeeft in consistentie.
Wegen gaan voort. Asfalt, steenslag, rotsen op een pad. Zand of stof, grote kiezels. Rivieren door, watervallen in, langs de wegen explosief. Soms gevaarlijk, meestal niet. Veel verkeer, smog en diesel, leeg en verlaten, slapen in het midden.
Een veelvoud aan landschappen. Puur en ruig, hoge pieken, lage dalen. Een nieuwsgierige kameel of zingende marmot. Inspiratieloze velden met toch hun charme, stormend zand, waanzinnig warm.
Steden om bij weg te dromen. Istanbul, Esfehan, Samarkand. Legendarische sprookjes, nog steeds in wording, en soms, in Dubai, nooit meer terug.
Veel gezien maar nergens thuis. Nederland is uniek. Polders, Amsterdam, op de bank met vrienden, live muziek, een biertje in het Vondelpark, op de racefiets en lekker crossen.
Bali komt in zicht. Niet ver meer, maar toch ook wel. Een droom in vervulling, maar het alleen zijn knaagt.
